Wouw! Dat is alweer lang geleden. Weten jullie nog wel wie ik ben? Ik neem het jullie niet kwalijk als jullie vergeten zijn wie ik ben. Ik heb al zooo lang niets van me laten horen. Wat slecht van mij zeg. Je vraagt je misschien af ‘what happened?.. Life happened'!

Natuurlijk is dat een goed teken, dat betekend dat ik het zo druk heb en waarschijnlijk het zo erg naar me zin heb hier, dat ik helemaal geen tijd heb om stil te zitten en het op te schrijven. Maar tegelijkertijd is het ook in minder goed iets want het kan ook betekenen dat ik heel erg bezig gehouden ben met wat minder leuke dingen, wat in mijn geval wel zo was. Kyle heeft het namelijk met mij uit gemaakt en ik heb het er best wel moeilijk mee gehad (en nog steeds wel eigenlijk). Het is best wel een lang en ingewikkeld verhaal en ik zal jullie daar dan ook niet mee vervelen maar laten we het er maar op houden dat het niet zo leuk was voor mij.

Wat het nog erger maakt is dat een week voordat hij het uit maakte ik met hem en zijn familie een weekendje weg was geweest en ik had het echt heel erg naar me zin gehad en zag het dus ook helemaal niet aankomen. We zijn naar Cape Breton geweest, dat is een schier eiland wat aan Nova Scotia vast zit. Het is een eiland met een hele bijzondere eigen cultuur. Ze hebben hun eigen muziek style (fiedel muziek) en ze hebben een eigen dialect (Scots-Gaelic). Cape Breton heeft een hele rijke geschiedenis doordat er vroeger naar kool gemijnd werd. Iedereen die in Nova Scotia woont en van Cape Breton komt of familie daar heeft is daar heel erg trots op. Kyle zijn familie is van een klein plaatsje in Cape Breton, Margaree Harbour, en zijn opa en oma hebben daar nog een vakantie huisje dus daar zijn we een weekendje heen geweest met z'n alle. Cape Breton is 4 keer kleiner dan Nederland en er wonen maar 150.000 inwoners en het is dus ook best wel leeg en er is veel ruimte. Als iemand van een klein druk landje als Nederland wist ik dan ook niet echt wat ik zag. Het landschap is heuvelachtig en je kan dus heel ver zien als je op een hoog punt staat. Er zijn bijna geen huizen en heel veel bomen. In de zomer is het iets drukker door het vissers seizoen en veel mensen komen over om te varen, maar het eiland is heel erg uitgestorven. Ik vond het super leuk om er voor een weekend te zijn en het is een perfecte plek voor een rustige vakantie maar ik kan me niet voorstellen om daar te wonen. Ik had een kans dat ik daar een gast gezin zou krijgen dit jaar en ik ben echt heel blij dat ik dat niet heb en dat ik dichter bij de grote stad zit. Omdat het zo leeg is, is er bijna niets te doen, en voor een weekendje is dat niet zo erg maar voor een heel jaar zou ik helemaal gek worden. Ik had het dus heel erg naar m'n zin gehad maar blijkbaar realiseerde Kyle zich dat weekend dat hij toch niet van me hield dus toen heeft hij het na een week uit gemaakt.

Gelukkig heb ik veel afleiding gehad. Ik was bij de kook club van school gegaan dus 1 keer per week na school had ik kookles. Wat echt super leuk was en ik had een lekkere bonus want we mochten zelf opeten wat we gemaakt hadden. Het was maar voor iets van 5 weken want na 5 weken was er een wedstrijd tussen alle kook clubs van alle scholen. Helaas kon ik hier niet bij zijn want ik ging naar een drama festival (ons team had wel de 2de plaats behaald). De universiteit waarbij ik me aangemeld heb heeft elk jaar een 3 daags festival waar alle high school studenten van over heel Nova Scotia zich in kunnen schrijven om 3 dagen lang alleen maar drama te doen. Het was echt super gaaf. Van 's ochtends 9 uur tot 's avonds 10/11 uur alleen maar gekke, leuke, sociale spontane, dingen doen met 300 andere mensen die drama liefhebbers zijn. Kortom, 3 dagen vol drama, drama, drama! Ik had een 3 daagse cursus voor theatre acting, wat een soort introductie was op het eerste jaar theater aan de universiteit. Maar het hoogte punt was dat we optraden met mijn school. Met alle studenten van je school die naar DramaFest gaan kan je een klein toneelstuk opvoeren van een half uur en wij hadden een eigen stuk geschreven ‘Picture It'. Het was mijn eerste officiële Engelstalige rol en het was zo geweldig om te doen (want in de musical had ik officieel geen ‘lines'). Ons stuk was heel positief ontvangen door het publiek en omdat het zo'n succes was gaan we het deze vrijdag nog een keer opvoeren maar dan bij ons op school!

Verder heb ik ook helemaal niet stil gezeten. Ik denk dat dat wel de positieve kant is van een break-up; ik heb weer wat nieuwe vrienden gemaakt of andere vrienden nog beter leren kennen en mijn vrienden zijn dan ook echt geweldig. Ze zijn er echt voor me als ik ze nodig heb en ze zorgen er zeker voor dat ik niet alleen ben in deze zware tijd. Ik zal een lijstje geven met alles wat ik zoal gedaan heb: Met de internationale studenten organisatie zijn we weer naar een Hockey Game geweest en we hebben de musical ‘A West Side Story' gezien. Ik ben met een vriendin Brenna naar Peggy's Cove geweest (dat is een toeristische vuurtoren), ik heb meegedaan aan een modeshow om geld in te zamelen voor prom (foto's volgen), ik ben een avond met 3 vriendinnen naar de cottage geweest van 1 van hun voor een meiden avond, en mijn vriendinnen nemen me geregeld mee shoppen of naar de film en er zijn nog genoeg feestjes waar ik heen kan. Ook ben ik bij de sportschool gegaan, dus daar ga ik nu ongeveer 2 keer per week heen en ik ben bij het frisbee team op school gegaan dus daar heb ik ook 2 keer per week training voor (ik wist niet dat frisbee zo'n zware sport was). Dus ik denk dat jullie wel kunnen zien dat er naast alles gewoon geen tijd is om op mijn blog te schrijven..

Ook al is het alweer zo lang geleden ik wil dit verhaal niet te lang maken maar jullie zijn vast benieuwd naar 2 dingen: mijn gast gezin en de universiteit.

Wat mijn gast gezin betreft gaat het wat beter. Ik denk niet dat komt omdat er echt iets is veranderd, maar ik begrijp nu beter wie zij zijn en de verschillen die ik met hun heb, dus dan kan ik dat beter vermijden. Het is niet echt de ideale gezinssituatie maar gelukkig hebben we geen ruzie of onenigheden meer. Ik ben wat wijzer geworden en ik hou wat vaker mijn mond (mijn moeder is zo trots op me, en ja, dat kan ik echt, me mond houden). Ik heb me ook wel gerealiseerd dat ik toch wel heel blij mag zijn met mijn gezin want ik weet dat ze om me geven en ik ben heel erg geprezen dat een gezin voor mij wou zorgen voor een jaar lang.

Eennn.... Ik ben aangenomen voor de universiteit!! Maar... de kosten om hier naar de universiteit te gaan is voor een international student meer dan 20.000 dollar, en dat is een hele hoop geld. Ik had me ook aangemeld voor een aantal beurzen maar het is heel lastig om die te krijgen, en er zijn niet eens zoveel beurzen beschikbaar want voor de meeste moet je een ‘Canadian citizen' zijn. Ik heb wel een beurs gekregen voor 1500 dollar, wat op zich een hele boel geld is, en ik weet dat vrienden van mij op school heel blij waren met deze beurs, maar vergeleken met 20.000 dollar maakt het niet zo'n groot verschil en dus is het nog steeds te duur voor mij om hier te studeren. Maaaarrr... Dit is wel goed nieuws voor jullie want dat betekend dat ik volgend jaar gewoon lekker thuis ben! Nu moet ik alleen wel uit gaan zoeken wat ik dan in Nederland wil studeren en ik weet dus helemaal niet wat ik wil doen, nou ja, ik weet dus wel dat ik iets met toneel wil doen, maar wat, dat is nou juist de vraag.

Dit betekend niet dat ik nooit meer terug ga naar Canada of dat ik helemaal geen plannen heb om toch hier te gaan studeren of iets anders te doen in de toekomst want daar zit ik zeker wel over na te denken.

Ik ben al de dagen aan het af tellen tot ik weer thuis ben (56 dagen) en mijn ouders komen al weer over 31 dagen. Maar eerst is mijn verjaardag morgen! Jeeeejj! En dan ben ik eindelijk 19! Wat betekend dat ik hier eindelijk ook mag drinken. Vrijdag avond ga ik met een groep vrienden uit eten en verder weet ik nog niet zo goed wat ik ga doen voor mijn verjaardag, ik zie wel hoe dat gaat. Ik heb wel zelf al een verjaardagscadeautje voor mezelf gekocht, ik heb namelijk mijn oor gepierced! Ik ben er echt super blij mee, het zit boven in mijn oor in het gedeelde dat de ‘rook' heet, ik zal wel een foto plaatsen.

Ik kan niet wachten om jullie allemaal weer te zien, maar eerst ga ik nog lekker genieten van mijn laatste maand in Canada!

Tot snel