Het is alweer meer dan een maand geleden dat ik op mijn weblog geschreven heb en er is dan natuurlijk ook super veel gebeurt en dus een hoop om over te schrijven. Heel veel mensen hebben me gevraagd om snel weer een verhaal op mijn weblog te schrijven, dus dat doe ik bij deze en ik wil jullie van te voren al waarschuwen het word een behoorlijk lang verhaal.

Laatste keer dat ik schreef was het in mijn examen week, wat echt super zwaar was.. maar niet heus. Ik had maar 1 examen (Engels en ik had er een 94 voor) en echt iets van 4 dagen vrij. Toen hadden we ook nog eens iets van 3 extra sneeuw dagen dus toen was ik bijna meer dan een week vrij van school. We hadden zo veel extra sneeuw dagen omdat de winter in Canada nu wel echt flink begonnen was. We hadden 1 keer wel iets van 30 cm sneeuw in 1 nacht. Dat betekend ook dat ik voor het eerst lekker sneeuw geruimd heb, wat eigenlijk best wel leuk was om te doen, voor 1 keertje dan, niet voor altijd..;)

Iets wat heel erg belangrijk is in Canada (Noord-Amerika) als je in het laatste jaar van de middelbare school zit is Prom. Ik weet niet of jullie allemaal die stereotypes kennen van films en tv-series, maar zo is het dus in het echt. In Canada is het niet zo heel erg, er is bijvoorbeeld geen Prom King and Queen, maar blijkbaar geven mensen wel bijna 1000 dollar of meer uit aan jurken en make-up en haar en limousines en alles wat met Prom te maken heeft. Kyle heeft mij voor Prom gevraagd, want je moet natuurlijk wel een leuke date hebben. Kyle en ik zijn nu officieel vriendje en vriendinnetje dus het is alleen maar logisch dat we samen naar Prom gaan, maar dat betekend nu dus ook dat ik mee gesleurd word in de Prom-gekte. Ik ben al een paar keer wezen promdress shoppen. Ik heb een paar hele gave jurken gezien maar die waren allemaal bijna 500 dollar of meer waard. Afgelopen week heeft iemand me twee hele goede adresjes gegeven voor tweedehands winkels dus daar ga ik snel een keer kijken in de hoop dat ze daar net zulke mooie jurken hebben maar dan iets goedkoper.

En toen, na maar 6 dagen school, was het alweer vakantie! XD School hier is ook zo zwaar.. Ik moet wel erbij vertellen dat dit jaar de vakantie een beetje raar valt. Dit jaar zijn er namelijk, in mijn regio (Halifax regio), de Canada Wintergames gehouden. Dat is net zoiets als de Olympische spelen en het word elke 4 jaar gehouden in een andere provincie in Canada. Het zijn allemaal verschillende sporten en het is een kans voor jonge atleten van over heel Canada om mee te doen in een echt groot evenement. Omdat de Wintergames van 11 tot en met 27 februari gehouden werden hadden alle scholen in de Halifax regio in die twee weken vrij. Normaal gesproken is er in Canada ook 1 week voorjaarsvakantie in maart/april, maar die vakantie hebben we dus niet. Het was best wel chill omdat we nu dus twee weken vakantie hebben in plaats van 1 and ik had ook de mogelijkheid om een klein reisje naar Montreal en Quebec te maken en een paar onvergetelijke dingen daar te doen, die ik nooit had kunnen doen als ik nu geen vakantie had.
Mijn reis naar Montreal en Quebec was dan ook wel een beetje het hoogte punt van afgelopen maand. Via de internationale studenten organisatie kon je je inschrijven voor deze tour bij een organisatie genaamd Tours-R-uss, een eenmans reisorganisatie waarvan de tour-director mee gaat op elke reis. We waren met een groep van 15 internationale studenten (onder andere Nica, Ana en Priscilla) en 3 begeleiders. We hebben zoveel dingen gedaan in maar 4 dagen. De eerste 2 dagen waren we in Montreal en de laatste 2 dagen in Quebec City. En dan hadden we ook nog 2 lange reisdagen in een vet schattige roze bus. In Montreal zijn we naar een biodome geweest met allemaal vet gave dieren. Er waren 5 verschillende klimaten waar je door heen kon wandelen: tropical rainforest, laurentian maple forest, gulf of st. lawrence, labrador coast and sub-antarctic island. 's Avonds hebben we een ghost-tour gehad door de stad, en hebben we allemaal enge geschiedenisverhalen gehoord over Montreal. De volgende dag hebben we bijna de hele dag gewinkeld, want Montreal heeft het grootste ondergrondse winkelcentrum van de wereld. Het is iets van 12 km2 met allemaal winkels, bedrijven, kantoren en hotels. Ik heb eigenlijk niet eens zoveel onder de grond gewinkeld (want je verdwaalt best snel) maar meer boven de grond in de grootste winkelstraat van Montreal, Rue Sainte-Cathérine, waar ze echt super veel leuke winkels hebben. Montreal deed me trouwens best wel aan Europa denken. Het was in ieder geval beter dan het saaie kleine Halifax. Toen ik in Montreal was besefte ik namelijk toch best wel hoe klein en primitief Halifax is, ze hebben echt niet veel winkels en niet echt een leuke winkelstraat waar je gezellig door heen kan lopen. In Montreal, ook al was het super vies weer met allemaal sneeuw, kon je wel lekker over de straat lopen en genieten van het stadse leven. Jemig wat mis ik Haarlem en Amsterdam! Na het winkelen zijn we wezen lasergamen ,dat was zooo gaaf! Het was mijn eerste keer en ik kon er geen zak van, maar het was zoo leuk. Een half uur lang rondrennen in een donker doolhof, de weg kwijt raken en vloeken en schrikken omdat je weer geraakt was, echt super cool. Echt zeker iets wat ik nog wel een keertje wil doen in mijn leven? Zowel in Montreal als in Quebec hebben we een bustour gehad van de stad. Het zijn allebei zulke mooie steden. De architectuur is veel meer Europees/Frans-achtig en omdat het allebei twee van de eerste steden in Noord-Amerika zijn, zijn ze ook heel mooi en oud.
De volgende dag zijn we naar Quebec vetrokken en ook daar hebben we eerst weer even kort gewinkeld. Want hier was ook best wel een gaaf winkelcentrum want het had zelfs een achtbaan en een ijshockey rink erin. En een reuzenrad en een draaimolen, het was eigenlijk een soort van pretpark. Hier hebben we maar een uur rond kunnen lopen want toen gingen we al weer door naar het enige echte ijshotel in Noord-Amerika. Ik weet niet zo goed wat ik hier over kan zeggen. Het is heel moeilijk uit te leggen hoe mooi het is. Het is gewoon een hotel, van ijs, maar het is net kunst. Ze hebben namelijk allemaal mooie figuren gemaakt in de muren van het hotel. En het is best wel bijzonder om dat te zien want er zijn niet zo veel ijshotels op de wereld. Dit ijshotel is maximaal ook maar 2 maanden in gebruik want dan smelt het alweer. Ik heb met een vriend van mij uit Mexico, Eduardo, een wedstrijdje gedaan wie het langst zijn hand op het ijs kon houden. Super slim natuurlijk, niet echt, want na een tijdje ging het toch best wel branden en toen we onze handen van het ijs afhaalden hadden we ook allemaal blaren op onze vingers.. XD Het was een soort van gelijk spel want we hadden besloten dat we onze handen maar van het ijs moesten halen omdat anders zouden we misschien onze handen verbranden en naar het ziekenhuis moeten gaan, maar eigenlijk heb ik gewonnen want ik heb heel sneaky mijn hand iets later van het ijs afgehaald dan Eduardo. Na het ijshotel hebben we nog een kerk gezien en een waterval die bevroren was. En toen was het alweer de laatste dag, maar dat was dan ook wel de meest onwijs gave dag van de hele reis. We zijn namelijk eerst wezen hondensleeën. Jaaa.. echt hondensleeën met van die mooie husky-honden. Het klinkt eigenlijk veel gaver dan het is, want over het algemeen stonk het gewoon heel erg. Die honden plassen namelijk echt om de 5 meter. Daardoor en omdat je met een grote groep ben, is het niet alsof je echt super snel kan gaan en het is vooral een hoop remmen en stoppen. Ik moet eerlijk zijn want op het begin vond ik het toch best wel eng. Voordat we vertrokken waren de honden namelijk heel erg aan het blaffen, omdat ze gewoon heel enthousiast zijn en graag willen rennen, maar voor iedereen die me een beetje kent weten jullie dat ik niet zo dol ben op honden. Al helemaal niet als ze hun tanden laten zien en niet ophouden met blaffen. Maar toen we eenmaal onderweg waren hielden ze wel hun mond en (als ze niet aan het plassen waren) renden ze vrolijk vooruit. Voor alle honden liefhebbers zal ik wel wat mooie foto's op me weblog zetten van deze schattige hondjes. Na het hondensleeën zijn we gaan ijsvissen, maar niemand had het geduld om te wachten totdat we een vis gevangen hadden, dus daar hielden we binnen een half uur al mee op. Niet dat ik dat heel erg vond want daarna zijn we naar een sneeuwsleepark gegaan. Ja, een sneeuwsleepark. Dat is net zoiets als een waterpark, met allemaal waterglijbanen maar dan met sneeuw. In feite is het gewoon een hele grote heuvel met heel veel goede hellingen om van af te sleeën. Maar doen moet je betalen om binnen te komen en hebben ze hele goede banden/sleeën om mee te sleeën. En liftjes zodat je niet de hele tijd omhoog moet lopen. En ja, het klinkt net zo gaaf als het was. Je kon alleen van een helling of met een groep en omdat je slee rond was draaide je allemaal leuke rondjes. Er was ook 1 slide, de Everest, die super hoog en super stijl was. Het was net zoiets als dat waterding in Duinerell waar je in je eentje in zijn zitje naar beneden gaat in een bak met water. Maar dan was het nu met maximaal 4 mensen in een rij en over een afdaling van sneeuw. Het was echt zoo gaaf. Ik wou eigenlijk heel graag dat Martijn erbij had kunnen zijn want als we altijd naar Portugal gingen waren wij altijd met z'n tweeën in die waterparken en gingen we samen van alle glijbanen af, en nu wou ik ook best wel graag met hem van alle sneeuwslides af. Maar het was ook heel gezellig met de grote groep internationale studenten en we gingen de hele tijd in een groep naar beneden want dan was het meest gezellig. Ik zal hier ook wel wat foto's van op zetten zodat jullie een beetje een beeld kunnen krijgen van waar ik het nou allemaal over heb;)

De tweede week van de vakantie heb ik gelukkig ook niet stil gezeten want toen heb ik gewoon heel veel dingen met al mijn lieve vrienden gedaan. Ik ben een keer wezen shoppen met twee vriendinnen van musical, ik ben een keer naar de markt geweest met een vriendin, ik ben naar een gratis concert geweest downtown met Kyle en Nica en nog wat andere mensen, Ana was jarig dus toen zijn we met een hele grote groep mensen uit eten geweest en ik heb ook bij een vriend thuis gegeten en zijn ouders kunnen vet lekker koken. Toen de vakantie over was, was ik bijna alweer vergeten wat school nou eigenlijk was en ik wou eigenlijk helemaal niet terug want ik vermaakte me wel prima zo, maar het was wel heel leuk om alle mensen die op vakantie waren weer te kunnen zien en leuke verhalen uit te wisselen. Mijn vakken voor dit semester waren Drama 12, Advantaged Math, Sociologie en Biologie, maar daar is al wat verandering in gebracht. Ik heb nu Pre-Calculus Math omdat Advantaged Math een beetje te makkelijk voor mij was, en ik merk nu ook al dat Pre-Cal ook best makkelijk is en over allemaal onderwerpen gaat die ik al gehad heb. Heel misschien kan ik nog wisselen naar een andere, nog moeilijkere, wiskunde, maar dat is nog niet zeker. En ik vraag me ook af of dat echt zoveel moeilijker is voor mij want blijkbaar leren ze daar nu over afgeleide functies en dat heb ik allang gehad in Nederland. Daarnaast heb ik ook geen biologie meer maar gewoon een tussenuur want ook biologie was best wel makkelijk en ik had niet zo veel zin in het extra werk en ik ben toch al geslaagd dus ik heb het ook niet meer nodig voor school. Eerst dacht ik nog dat ik misschien iets met biologie zou willen doen maar nu ik er over na zit te denken om hier te gaan studeren wil ook toch niet iets met biologie doen.

Ik heb me afgelopen vrijdag officieel ingeschreven voor de universiteit hier in Halifax. Het was en is nogal een heel gedoe want het is veel ingewikkelder dan het klinkt. Gewoon even inschrijven, maar nee, allemaal vragen invullen waarvan ik de helft niet wist en moest uitvinden wat het betekende en dan moest ik ook nog voor dinsdag me inschrijven als ik kans wil maken op een beurs, die ik echt nodig heb als ik hier wil studeren want het is echt verschrikkelijk duur, en dus ook weer allemaal vragen beantwoorden voor mijn beurs. Maar ik ben nu bijna klaar, ik moet alleen nog mijn referentie brieven krijgen en inleveren voor dinsdag en dan is het maar afwachten of ik aangenomen word. Als het goed is hoor ik dat voor 15 april, dus als het zover is laat ik dat jullie weten en dan zal ik jullie ook laten weten wat dan mijn beslissing word; of ik hier wil studeren of toch liever naar huis kom.

Ik weet dat mijn verhaal alweer veels te lang is maar ik wil toch nog even afsluiten met wat minder leuk onderwerp. Ondanks dat ik het super, mega gaaf naar mijn zin heb hier (zoals jullie kunnen lezen) en het echt zo erg leuk heb met al mijn vrienden en op school, gaat het de laatste tijd niet zo goed met mijn gastgezin. Sinds een tijdje nou kunnen we het niet zo heel goed meer met elkaar vinden en hebben we dan ook zo nu een dan best wel ruzie of hevige discussies. Het gaat voornamelijk over regels. Aan het begin van het jaar had ik niet echt dat idee maar blijkbaar zijn ze best wel strikt als het op regels aankomt. Daarbij zijn ze het niet gewend om een tiener in huis te hebben dus veel van hun regels zijn meer voor kleine kinderen tot en met 12 jaar. Natuurlijk weet ik dat ik me aan hun regels moet houden en moet waarderen dat ze me in hun huis hebben genomen maar met sommige regels heb ik het gevoel dat, als ik me er aan zou houden, ik helemaal geen leuk jaar kan hebben en de dingen kan doen die ik wil doen. Het is een beetje lastig uitleggen in een verhaal, maar ik wou jullie wel laten weten wat er precies gebeurd in mijn leven en de laatste tijd neemt dit best wel wat tijd in beslag. Het is niet alsof ik me niet aan hun regels hou, maar ik heb hun gevraagd hun regels een beetje aan mij aan te passen omdat ik al wat ouder ben, maar dat gaat heel erg tegen hun geloof in dus vinden ze het niet zo fijn dat ze de regels voor mij aangepast hebben en daar komen dan de ruzies en discussies van. Het is niet zo dat ik vind dat mijn gastouders niet aardig zijn, want dat zijn ze wel. Ze zijn heel lief en veel van de regels zijn er ook uit bezorgdheid en omdat ze om me geven, maar ik ben natuurlijk al wat ouder en ben wat andere, vrijere, regels gewend van thuis, dus het is best wel moeilijk om samen door een bocht te kunnen. Ik wou graag aan dit programma meedoen omdat ik het gevoel had dat ik nog niet echt klaar was om te studeren en mijn eigen leven te beginnen, en omdat ik een super erg gezinsmens ben die het echt heel leuk vind om tijd door te brengen met me gezin. Maar nu ik hier zo ben heb ik toch best wel door dat ik oud genoeg ben om mijn eigen leven te beginnen en verantwoordelijk wil zijn voor mezelf.
Het is heel lastig om in een gezin te zitten die ik heel aardig vind maar waar ik, als het op regels aan komt, het niet helemaal mee eens ben. Het geeft me dan ook behoorlijk wat frustraties en ik heb het er best wel moeilijk mee, maar ik probeer er zo goed mogelijk uit te komen met hun en om een goede relatie met hun te houden. Ik hoop dan ook dat het snel weer beter gaat. Ik heb tenslotte nog maar 4 maanden hier en het zou zonde zijn als ik het niet naar mijn zin heb in mijn laatste maanden in mijn gastgezin.

Petje af voor alle mensen die helemaal tot hier mijn verhaal hebben gelezen. Ik weet dat het weer een super lang verhaal was maar met de vakantie heb ik dan ook wel echt heel erg veel gedaan. Volgende keer als ik iets leuks gedaan heb zal ik proberen sneller een verhaal op mijn weblogje te zetten om jullie een beetje beter op de hoogte te houden.

Ik mis jullie allemaal heel erg en ik ben al weer aan het aftellen tot dat ik naar huis kan.
Nog maar 15 weken!