Laatste week
Dus..
Nu is het alweer bijna over: 7 dagen en dan zijn mijn ouders hier. Ik kan maar niet begrijpen hoe snel de tijd voorbij is gevlogen. En eigenlijk wil ik dat deze week de langste week van mijn leven word. Ondanks dat ik zo graag wil dat mijn ouders komen tegelijkertijd wil ik niet dat ze komen, omdat dat betekend dat het dan echt bijna over is, 10 maanden Canada, een eind van een geweldig jaar.
Gelukkig heb ik niet stil gezeten sinds mijn laatste verhaal en geniet ik dan ook volop van elke kostbare minuut die ik door kan brengen met vrienden en doe ik zooo veel leuke dingen :)
Mijn verjaardag was de meest leuke Canadese verjaardag ooit. (Dankjullie wel voor alle lieve felicitaties via mail, facebook, weblog en post!) Ik had mijn toneel uitvoering op school en het ging super goed. Ik kon niets leukers bedenken dan te kunnen acteren op mijn verjaardag. Ik heb een straatnaambord gekregen met mijn naam erop : Iris Ave: Best Present Ever! En 's avonds ben ik uit eten geweest met al mijn vrienden en daarna nog naar een feestje gegaan van iemand die ook jarig was op 27 mei.
De week na mijn verjaardag was het eindelijk ook een beetje beter weer dus die week heb ik maandag een BBQ gehad met alle internationale studenten bij een roeivereniging en ik ben die week ook wezen zwemmen in een meer voor het eerst dit jaar (dat was nog best wel koud, maar wel chill).
De laatste 3 weken heb ik bijna elke dag na school wel iets leuks gedaan want op zaterdag 5 juni realiseerde ik me opeens dat ik nog maar 3 weken had tot mijn ouders zouden komen en ik vond dat zo kort dat ik bijna een hart aanval kreeg en besloot elke dag iets leuks te doen:
- Talentenshow op school
- winkelen met vriendinnen
- Verjaardags feestje van een vriendin
- Drama eindpresentatie voorstelling
- Awards night
- Grieks festival
- Internationale student eind bijeenkomst in Truro (met alle internationale studenten van Nova Scotia)
- Feestje bij een vriend zijn cottage
- IJs hockey wedstrijd kijken
- Musical reünie
- Farmers Market en pottenbakken en
- Boot feestje (in de regen)
Dat is dus wel een hele lijst en ik ben zeker van plan om komende week ook niet stil te zitten. Ik moet wel even iets leuks vertellen over Awards night: ik heb mijn allereerste Award gewonnen voor 'Most Improved Player' voor de jv volleybal team waar ik in zat aan het begin van het jaar. Ik was super verrast en blij hiermee :)
Ook heb ik voor het eerst een 10 minuten lang toneelstuk geregisseerd wat opgevoerd is voor een publiek op de drama avond. Ik was echt super trots op mijn regisseurs debuut. Foto's komen later :)
Aankomende week heb ik examens, maar ik heb alleen maar mijn Calculus examen morgen en dan ben ik vrij voor de rest van de week dus genoeg tijd om alleen maar leuke dingen te doen. Ik heb wel een beetje 'naar huis gaan ontwijkend gedrag' want ik doe helemaal niet wat ik moet doen, zoals langzaam mijn kamer gaan opruimen en mijn koffer in gaan pakken. Dat staat nu dus gepland voor volgende week maar ik vraag me een beetje af of ik dat wel echt ga doen.
Ik zal kijken of ik ook nog een keer iets kan schrijven als mijn ouders hier zijn na prom en graduation maar de week van prom is heel druk en emotioneel want dan moet ik afscheid gaan nemen van al mijn internationale vrienden die ik hier gemaakt heb.
Ik zal nog wel een keertje wat foto's van mijn bezigheden op mijn weblog zetten zodat jullie kunnen zien wat ik allemaal uitspook in mijn laatste week voor mijn ouders komen.
Kriebels in mijn buik.
Dikke kussen.
269
Wouw! Dat is alweer lang geleden. Weten jullie nog wel wie ik ben? Ik neem het jullie niet kwalijk als jullie vergeten zijn wie ik ben. Ik heb al zooo lang niets van me laten horen. Wat slecht van mij zeg. Je vraagt je misschien af ‘what happened?.. Life happened'!
Natuurlijk is dat een goed teken, dat betekend dat ik het zo druk heb en waarschijnlijk het zo erg naar me zin heb hier, dat ik helemaal geen tijd heb om stil te zitten en het op te schrijven. Maar tegelijkertijd is het ook in minder goed iets want het kan ook betekenen dat ik heel erg bezig gehouden ben met wat minder leuke dingen, wat in mijn geval wel zo was. Kyle heeft het namelijk met mij uit gemaakt en ik heb het er best wel moeilijk mee gehad (en nog steeds wel eigenlijk). Het is best wel een lang en ingewikkeld verhaal en ik zal jullie daar dan ook niet mee vervelen maar laten we het er maar op houden dat het niet zo leuk was voor mij.
Wat het nog erger maakt is dat een week voordat hij het uit maakte ik met hem en zijn familie een weekendje weg was geweest en ik had het echt heel erg naar me zin gehad en zag het dus ook helemaal niet aankomen. We zijn naar Cape Breton geweest, dat is een schier eiland wat aan Nova Scotia vast zit. Het is een eiland met een hele bijzondere eigen cultuur. Ze hebben hun eigen muziek style (fiedel muziek) en ze hebben een eigen dialect (Scots-Gaelic). Cape Breton heeft een hele rijke geschiedenis doordat er vroeger naar kool gemijnd werd. Iedereen die in Nova Scotia woont en van Cape Breton komt of familie daar heeft is daar heel erg trots op. Kyle zijn familie is van een klein plaatsje in Cape Breton, Margaree Harbour, en zijn opa en oma hebben daar nog een vakantie huisje dus daar zijn we een weekendje heen geweest met z'n alle. Cape Breton is 4 keer kleiner dan Nederland en er wonen maar 150.000 inwoners en het is dus ook best wel leeg en er is veel ruimte. Als iemand van een klein druk landje als Nederland wist ik dan ook niet echt wat ik zag. Het landschap is heuvelachtig en je kan dus heel ver zien als je op een hoog punt staat. Er zijn bijna geen huizen en heel veel bomen. In de zomer is het iets drukker door het vissers seizoen en veel mensen komen over om te varen, maar het eiland is heel erg uitgestorven. Ik vond het super leuk om er voor een weekend te zijn en het is een perfecte plek voor een rustige vakantie maar ik kan me niet voorstellen om daar te wonen. Ik had een kans dat ik daar een gast gezin zou krijgen dit jaar en ik ben echt heel blij dat ik dat niet heb en dat ik dichter bij de grote stad zit. Omdat het zo leeg is, is er bijna niets te doen, en voor een weekendje is dat niet zo erg maar voor een heel jaar zou ik helemaal gek worden. Ik had het dus heel erg naar m'n zin gehad maar blijkbaar realiseerde Kyle zich dat weekend dat hij toch niet van me hield dus toen heeft hij het na een week uit gemaakt.
Gelukkig heb ik veel afleiding gehad. Ik was bij de kook club van school gegaan dus 1 keer per week na school had ik kookles. Wat echt super leuk was en ik had een lekkere bonus want we mochten zelf opeten wat we gemaakt hadden. Het was maar voor iets van 5 weken want na 5 weken was er een wedstrijd tussen alle kook clubs van alle scholen. Helaas kon ik hier niet bij zijn want ik ging naar een drama festival (ons team had wel de 2de plaats behaald). De universiteit waarbij ik me aangemeld heb heeft elk jaar een 3 daags festival waar alle high school studenten van over heel Nova Scotia zich in kunnen schrijven om 3 dagen lang alleen maar drama te doen. Het was echt super gaaf. Van 's ochtends 9 uur tot 's avonds 10/11 uur alleen maar gekke, leuke, sociale spontane, dingen doen met 300 andere mensen die drama liefhebbers zijn. Kortom, 3 dagen vol drama, drama, drama! Ik had een 3 daagse cursus voor theatre acting, wat een soort introductie was op het eerste jaar theater aan de universiteit. Maar het hoogte punt was dat we optraden met mijn school. Met alle studenten van je school die naar DramaFest gaan kan je een klein toneelstuk opvoeren van een half uur en wij hadden een eigen stuk geschreven ‘Picture It'. Het was mijn eerste officiële Engelstalige rol en het was zo geweldig om te doen (want in de musical had ik officieel geen ‘lines'). Ons stuk was heel positief ontvangen door het publiek en omdat het zo'n succes was gaan we het deze vrijdag nog een keer opvoeren maar dan bij ons op school!
Verder heb ik ook helemaal niet stil gezeten. Ik denk dat dat wel de positieve kant is van een break-up; ik heb weer wat nieuwe vrienden gemaakt of andere vrienden nog beter leren kennen en mijn vrienden zijn dan ook echt geweldig. Ze zijn er echt voor me als ik ze nodig heb en ze zorgen er zeker voor dat ik niet alleen ben in deze zware tijd. Ik zal een lijstje geven met alles wat ik zoal gedaan heb: Met de internationale studenten organisatie zijn we weer naar een Hockey Game geweest en we hebben de musical ‘A West Side Story' gezien. Ik ben met een vriendin Brenna naar Peggy's Cove geweest (dat is een toeristische vuurtoren), ik heb meegedaan aan een modeshow om geld in te zamelen voor prom (foto's volgen), ik ben een avond met 3 vriendinnen naar de cottage geweest van 1 van hun voor een meiden avond, en mijn vriendinnen nemen me geregeld mee shoppen of naar de film en er zijn nog genoeg feestjes waar ik heen kan. Ook ben ik bij de sportschool gegaan, dus daar ga ik nu ongeveer 2 keer per week heen en ik ben bij het frisbee team op school gegaan dus daar heb ik ook 2 keer per week training voor (ik wist niet dat frisbee zo'n zware sport was). Dus ik denk dat jullie wel kunnen zien dat er naast alles gewoon geen tijd is om op mijn blog te schrijven..
Ook al is het alweer zo lang geleden ik wil dit verhaal niet te lang maken maar jullie zijn vast benieuwd naar 2 dingen: mijn gast gezin en de universiteit.
Wat mijn gast gezin betreft gaat het wat beter. Ik denk niet dat komt omdat er echt iets is veranderd, maar ik begrijp nu beter wie zij zijn en de verschillen die ik met hun heb, dus dan kan ik dat beter vermijden. Het is niet echt de ideale gezinssituatie maar gelukkig hebben we geen ruzie of onenigheden meer. Ik ben wat wijzer geworden en ik hou wat vaker mijn mond (mijn moeder is zo trots op me, en ja, dat kan ik echt, me mond houden). Ik heb me ook wel gerealiseerd dat ik toch wel heel blij mag zijn met mijn gezin want ik weet dat ze om me geven en ik ben heel erg geprezen dat een gezin voor mij wou zorgen voor een jaar lang.
Eennn.... Ik ben aangenomen voor de universiteit!! Maar... de kosten om hier naar de universiteit te gaan is voor een international student meer dan 20.000 dollar, en dat is een hele hoop geld. Ik had me ook aangemeld voor een aantal beurzen maar het is heel lastig om die te krijgen, en er zijn niet eens zoveel beurzen beschikbaar want voor de meeste moet je een ‘Canadian citizen' zijn. Ik heb wel een beurs gekregen voor 1500 dollar, wat op zich een hele boel geld is, en ik weet dat vrienden van mij op school heel blij waren met deze beurs, maar vergeleken met 20.000 dollar maakt het niet zo'n groot verschil en dus is het nog steeds te duur voor mij om hier te studeren. Maaaarrr... Dit is wel goed nieuws voor jullie want dat betekend dat ik volgend jaar gewoon lekker thuis ben! Nu moet ik alleen wel uit gaan zoeken wat ik dan in Nederland wil studeren en ik weet dus helemaal niet wat ik wil doen, nou ja, ik weet dus wel dat ik iets met toneel wil doen, maar wat, dat is nou juist de vraag.
Dit betekend niet dat ik nooit meer terug ga naar Canada of dat ik helemaal geen plannen heb om toch hier te gaan studeren of iets anders te doen in de toekomst want daar zit ik zeker wel over na te denken.
Ik ben al de dagen aan het af tellen tot ik weer thuis ben (56 dagen) en mijn ouders komen al weer over 31 dagen. Maar eerst is mijn verjaardag morgen! Jeeeejj! En dan ben ik eindelijk 19! Wat betekend dat ik hier eindelijk ook mag drinken. Vrijdag avond ga ik met een groep vrienden uit eten en verder weet ik nog niet zo goed wat ik ga doen voor mijn verjaardag, ik zie wel hoe dat gaat. Ik heb wel zelf al een verjaardagscadeautje voor mezelf gekocht, ik heb namelijk mijn oor gepierced! Ik ben er echt super blij mee, het zit boven in mijn oor in het gedeelde dat de ‘rook' heet, ik zal wel een foto plaatsen.
Ik kan niet wachten om jullie allemaal weer te zien, maar eerst ga ik nog lekker genieten van mijn laatste maand in Canada!
Tot snel
Montreal & Quebec
Het is alweer meer dan een maand geleden dat ik op mijn weblog geschreven heb en er is dan natuurlijk ook super veel gebeurt en dus een hoop om over te schrijven. Heel veel mensen hebben me gevraagd om snel weer een verhaal op mijn weblog te schrijven, dus dat doe ik bij deze en ik wil jullie van te voren al waarschuwen het word een behoorlijk lang verhaal.
Laatste keer dat ik schreef was het in mijn examen week, wat echt super zwaar was.. maar niet heus. Ik had maar 1 examen (Engels en ik had er een 94 voor) en echt iets van 4 dagen vrij. Toen hadden we ook nog eens iets van 3 extra sneeuw dagen dus toen was ik bijna meer dan een week vrij van school. We hadden zo veel extra sneeuw dagen omdat de winter in Canada nu wel echt flink begonnen was. We hadden 1 keer wel iets van 30 cm sneeuw in 1 nacht. Dat betekend ook dat ik voor het eerst lekker sneeuw geruimd heb, wat eigenlijk best wel leuk was om te doen, voor 1 keertje dan, niet voor altijd..;)
Iets wat heel erg belangrijk is in Canada (Noord-Amerika) als je in het laatste jaar van de middelbare school zit is Prom. Ik weet niet of jullie allemaal die stereotypes kennen van films en tv-series, maar zo is het dus in het echt. In Canada is het niet zo heel erg, er is bijvoorbeeld geen Prom King and Queen, maar blijkbaar geven mensen wel bijna 1000 dollar of meer uit aan jurken en make-up en haar en limousines en alles wat met Prom te maken heeft. Kyle heeft mij voor Prom gevraagd, want je moet natuurlijk wel een leuke date hebben. Kyle en ik zijn nu officieel vriendje en vriendinnetje dus het is alleen maar logisch dat we samen naar Prom gaan, maar dat betekend nu dus ook dat ik mee gesleurd word in de Prom-gekte. Ik ben al een paar keer wezen promdress shoppen. Ik heb een paar hele gave jurken gezien maar die waren allemaal bijna 500 dollar of meer waard. Afgelopen week heeft iemand me twee hele goede adresjes gegeven voor tweedehands winkels dus daar ga ik snel een keer kijken in de hoop dat ze daar net zulke mooie jurken hebben maar dan iets goedkoper.
En toen, na maar 6 dagen school, was het alweer vakantie! XD School hier is ook zo zwaar.. Ik moet wel erbij vertellen dat dit jaar de vakantie een beetje raar valt. Dit jaar zijn er namelijk, in mijn regio (Halifax regio), de Canada Wintergames gehouden. Dat is net zoiets als de Olympische spelen en het word elke 4 jaar gehouden in een andere provincie in Canada. Het zijn allemaal verschillende sporten en het is een kans voor jonge atleten van over heel Canada om mee te doen in een echt groot evenement. Omdat de Wintergames van 11 tot en met 27 februari gehouden werden hadden alle scholen in de Halifax regio in die twee weken vrij. Normaal gesproken is er in Canada ook 1 week voorjaarsvakantie in maart/april, maar die vakantie hebben we dus niet. Het was best wel chill omdat we nu dus twee weken vakantie hebben in plaats van 1 and ik had ook de mogelijkheid om een klein reisje naar Montreal en Quebec te maken en een paar onvergetelijke dingen daar te doen, die ik nooit had kunnen doen als ik nu geen vakantie had.
Mijn reis naar Montreal en Quebec was dan ook wel een beetje het hoogte punt van afgelopen maand. Via de internationale studenten organisatie kon je je inschrijven voor deze tour bij een organisatie genaamd Tours-R-uss, een eenmans reisorganisatie waarvan de tour-director mee gaat op elke reis. We waren met een groep van 15 internationale studenten (onder andere Nica, Ana en Priscilla) en 3 begeleiders. We hebben zoveel dingen gedaan in maar 4 dagen. De eerste 2 dagen waren we in Montreal en de laatste 2 dagen in Quebec City. En dan hadden we ook nog 2 lange reisdagen in een vet schattige roze bus. In Montreal zijn we naar een biodome geweest met allemaal vet gave dieren. Er waren 5 verschillende klimaten waar je door heen kon wandelen: tropical rainforest, laurentian maple forest, gulf of st. lawrence, labrador coast and sub-antarctic island. 's Avonds hebben we een ghost-tour gehad door de stad, en hebben we allemaal enge geschiedenisverhalen gehoord over Montreal. De volgende dag hebben we bijna de hele dag gewinkeld, want Montreal heeft het grootste ondergrondse winkelcentrum van de wereld. Het is iets van 12 km2 met allemaal winkels, bedrijven, kantoren en hotels. Ik heb eigenlijk niet eens zoveel onder de grond gewinkeld (want je verdwaalt best snel) maar meer boven de grond in de grootste winkelstraat van Montreal, Rue Sainte-Cathérine, waar ze echt super veel leuke winkels hebben. Montreal deed me trouwens best wel aan Europa denken. Het was in ieder geval beter dan het saaie kleine Halifax. Toen ik in Montreal was besefte ik namelijk toch best wel hoe klein en primitief Halifax is, ze hebben echt niet veel winkels en niet echt een leuke winkelstraat waar je gezellig door heen kan lopen. In Montreal, ook al was het super vies weer met allemaal sneeuw, kon je wel lekker over de straat lopen en genieten van het stadse leven. Jemig wat mis ik Haarlem en Amsterdam! Na het winkelen zijn we wezen lasergamen ,dat was zooo gaaf! Het was mijn eerste keer en ik kon er geen zak van, maar het was zoo leuk. Een half uur lang rondrennen in een donker doolhof, de weg kwijt raken en vloeken en schrikken omdat je weer geraakt was, echt super cool. Echt zeker iets wat ik nog wel een keertje wil doen in mijn leven? Zowel in Montreal als in Quebec hebben we een bustour gehad van de stad. Het zijn allebei zulke mooie steden. De architectuur is veel meer Europees/Frans-achtig en omdat het allebei twee van de eerste steden in Noord-Amerika zijn, zijn ze ook heel mooi en oud.
De volgende dag zijn we naar Quebec vetrokken en ook daar hebben we eerst weer even kort gewinkeld. Want hier was ook best wel een gaaf winkelcentrum want het had zelfs een achtbaan en een ijshockey rink erin. En een reuzenrad en een draaimolen, het was eigenlijk een soort van pretpark. Hier hebben we maar een uur rond kunnen lopen want toen gingen we al weer door naar het enige echte ijshotel in Noord-Amerika. Ik weet niet zo goed wat ik hier over kan zeggen. Het is heel moeilijk uit te leggen hoe mooi het is. Het is gewoon een hotel, van ijs, maar het is net kunst. Ze hebben namelijk allemaal mooie figuren gemaakt in de muren van het hotel. En het is best wel bijzonder om dat te zien want er zijn niet zo veel ijshotels op de wereld. Dit ijshotel is maximaal ook maar 2 maanden in gebruik want dan smelt het alweer. Ik heb met een vriend van mij uit Mexico, Eduardo, een wedstrijdje gedaan wie het langst zijn hand op het ijs kon houden. Super slim natuurlijk, niet echt, want na een tijdje ging het toch best wel branden en toen we onze handen van het ijs afhaalden hadden we ook allemaal blaren op onze vingers.. XD Het was een soort van gelijk spel want we hadden besloten dat we onze handen maar van het ijs moesten halen omdat anders zouden we misschien onze handen verbranden en naar het ziekenhuis moeten gaan, maar eigenlijk heb ik gewonnen want ik heb heel sneaky mijn hand iets later van het ijs afgehaald dan Eduardo. Na het ijshotel hebben we nog een kerk gezien en een waterval die bevroren was. En toen was het alweer de laatste dag, maar dat was dan ook wel de meest onwijs gave dag van de hele reis. We zijn namelijk eerst wezen hondensleeën. Jaaa.. echt hondensleeën met van die mooie husky-honden. Het klinkt eigenlijk veel gaver dan het is, want over het algemeen stonk het gewoon heel erg. Die honden plassen namelijk echt om de 5 meter. Daardoor en omdat je met een grote groep ben, is het niet alsof je echt super snel kan gaan en het is vooral een hoop remmen en stoppen. Ik moet eerlijk zijn want op het begin vond ik het toch best wel eng. Voordat we vertrokken waren de honden namelijk heel erg aan het blaffen, omdat ze gewoon heel enthousiast zijn en graag willen rennen, maar voor iedereen die me een beetje kent weten jullie dat ik niet zo dol ben op honden. Al helemaal niet als ze hun tanden laten zien en niet ophouden met blaffen. Maar toen we eenmaal onderweg waren hielden ze wel hun mond en (als ze niet aan het plassen waren) renden ze vrolijk vooruit. Voor alle honden liefhebbers zal ik wel wat mooie foto's op me weblog zetten van deze schattige hondjes. Na het hondensleeën zijn we gaan ijsvissen, maar niemand had het geduld om te wachten totdat we een vis gevangen hadden, dus daar hielden we binnen een half uur al mee op. Niet dat ik dat heel erg vond want daarna zijn we naar een sneeuwsleepark gegaan. Ja, een sneeuwsleepark. Dat is net zoiets als een waterpark, met allemaal waterglijbanen maar dan met sneeuw. In feite is het gewoon een hele grote heuvel met heel veel goede hellingen om van af te sleeën. Maar doen moet je betalen om binnen te komen en hebben ze hele goede banden/sleeën om mee te sleeën. En liftjes zodat je niet de hele tijd omhoog moet lopen. En ja, het klinkt net zo gaaf als het was. Je kon alleen van een helling of met een groep en omdat je slee rond was draaide je allemaal leuke rondjes. Er was ook 1 slide, de Everest, die super hoog en super stijl was. Het was net zoiets als dat waterding in Duinerell waar je in je eentje in zijn zitje naar beneden gaat in een bak met water. Maar dan was het nu met maximaal 4 mensen in een rij en over een afdaling van sneeuw. Het was echt zoo gaaf. Ik wou eigenlijk heel graag dat Martijn erbij had kunnen zijn want als we altijd naar Portugal gingen waren wij altijd met z'n tweeën in die waterparken en gingen we samen van alle glijbanen af, en nu wou ik ook best wel graag met hem van alle sneeuwslides af. Maar het was ook heel gezellig met de grote groep internationale studenten en we gingen de hele tijd in een groep naar beneden want dan was het meest gezellig. Ik zal hier ook wel wat foto's van op zetten zodat jullie een beetje een beeld kunnen krijgen van waar ik het nou allemaal over heb;)
De tweede week van de vakantie heb ik gelukkig ook niet stil gezeten want toen heb ik gewoon heel veel dingen met al mijn lieve vrienden gedaan. Ik ben een keer wezen shoppen met twee vriendinnen van musical, ik ben een keer naar de markt geweest met een vriendin, ik ben naar een gratis concert geweest downtown met Kyle en Nica en nog wat andere mensen, Ana was jarig dus toen zijn we met een hele grote groep mensen uit eten geweest en ik heb ook bij een vriend thuis gegeten en zijn ouders kunnen vet lekker koken. Toen de vakantie over was, was ik bijna alweer vergeten wat school nou eigenlijk was en ik wou eigenlijk helemaal niet terug want ik vermaakte me wel prima zo, maar het was wel heel leuk om alle mensen die op vakantie waren weer te kunnen zien en leuke verhalen uit te wisselen. Mijn vakken voor dit semester waren Drama 12, Advantaged Math, Sociologie en Biologie, maar daar is al wat verandering in gebracht. Ik heb nu Pre-Calculus Math omdat Advantaged Math een beetje te makkelijk voor mij was, en ik merk nu ook al dat Pre-Cal ook best makkelijk is en over allemaal onderwerpen gaat die ik al gehad heb. Heel misschien kan ik nog wisselen naar een andere, nog moeilijkere, wiskunde, maar dat is nog niet zeker. En ik vraag me ook af of dat echt zoveel moeilijker is voor mij want blijkbaar leren ze daar nu over afgeleide functies en dat heb ik allang gehad in Nederland. Daarnaast heb ik ook geen biologie meer maar gewoon een tussenuur want ook biologie was best wel makkelijk en ik had niet zo veel zin in het extra werk en ik ben toch al geslaagd dus ik heb het ook niet meer nodig voor school. Eerst dacht ik nog dat ik misschien iets met biologie zou willen doen maar nu ik er over na zit te denken om hier te gaan studeren wil ook toch niet iets met biologie doen.
Ik heb me afgelopen vrijdag officieel ingeschreven voor de universiteit hier in Halifax. Het was en is nogal een heel gedoe want het is veel ingewikkelder dan het klinkt. Gewoon even inschrijven, maar nee, allemaal vragen invullen waarvan ik de helft niet wist en moest uitvinden wat het betekende en dan moest ik ook nog voor dinsdag me inschrijven als ik kans wil maken op een beurs, die ik echt nodig heb als ik hier wil studeren want het is echt verschrikkelijk duur, en dus ook weer allemaal vragen beantwoorden voor mijn beurs. Maar ik ben nu bijna klaar, ik moet alleen nog mijn referentie brieven krijgen en inleveren voor dinsdag en dan is het maar afwachten of ik aangenomen word. Als het goed is hoor ik dat voor 15 april, dus als het zover is laat ik dat jullie weten en dan zal ik jullie ook laten weten wat dan mijn beslissing word; of ik hier wil studeren of toch liever naar huis kom.
Ik weet dat mijn verhaal alweer veels te lang is maar ik wil toch nog even afsluiten met wat minder leuk onderwerp. Ondanks dat ik het super, mega gaaf naar mijn zin heb hier (zoals jullie kunnen lezen) en het echt zo erg leuk heb met al mijn vrienden en op school, gaat het de laatste tijd niet zo goed met mijn gastgezin. Sinds een tijdje nou kunnen we het niet zo heel goed meer met elkaar vinden en hebben we dan ook zo nu een dan best wel ruzie of hevige discussies. Het gaat voornamelijk over regels. Aan het begin van het jaar had ik niet echt dat idee maar blijkbaar zijn ze best wel strikt als het op regels aankomt. Daarbij zijn ze het niet gewend om een tiener in huis te hebben dus veel van hun regels zijn meer voor kleine kinderen tot en met 12 jaar. Natuurlijk weet ik dat ik me aan hun regels moet houden en moet waarderen dat ze me in hun huis hebben genomen maar met sommige regels heb ik het gevoel dat, als ik me er aan zou houden, ik helemaal geen leuk jaar kan hebben en de dingen kan doen die ik wil doen. Het is een beetje lastig uitleggen in een verhaal, maar ik wou jullie wel laten weten wat er precies gebeurd in mijn leven en de laatste tijd neemt dit best wel wat tijd in beslag. Het is niet alsof ik me niet aan hun regels hou, maar ik heb hun gevraagd hun regels een beetje aan mij aan te passen omdat ik al wat ouder ben, maar dat gaat heel erg tegen hun geloof in dus vinden ze het niet zo fijn dat ze de regels voor mij aangepast hebben en daar komen dan de ruzies en discussies van. Het is niet zo dat ik vind dat mijn gastouders niet aardig zijn, want dat zijn ze wel. Ze zijn heel lief en veel van de regels zijn er ook uit bezorgdheid en omdat ze om me geven, maar ik ben natuurlijk al wat ouder en ben wat andere, vrijere, regels gewend van thuis, dus het is best wel moeilijk om samen door een bocht te kunnen. Ik wou graag aan dit programma meedoen omdat ik het gevoel had dat ik nog niet echt klaar was om te studeren en mijn eigen leven te beginnen, en omdat ik een super erg gezinsmens ben die het echt heel leuk vind om tijd door te brengen met me gezin. Maar nu ik hier zo ben heb ik toch best wel door dat ik oud genoeg ben om mijn eigen leven te beginnen en verantwoordelijk wil zijn voor mezelf.
Het is heel lastig om in een gezin te zitten die ik heel aardig vind maar waar ik, als het op regels aan komt, het niet helemaal mee eens ben. Het geeft me dan ook behoorlijk wat frustraties en ik heb het er best wel moeilijk mee, maar ik probeer er zo goed mogelijk uit te komen met hun en om een goede relatie met hun te houden. Ik hoop dan ook dat het snel weer beter gaat. Ik heb tenslotte nog maar 4 maanden hier en het zou zonde zijn als ik het niet naar mijn zin heb in mijn laatste maanden in mijn gastgezin.
Petje af voor alle mensen die helemaal tot hier mijn verhaal hebben gelezen. Ik weet dat het weer een super lang verhaal was maar met de vakantie heb ik dan ook wel echt heel erg veel gedaan. Volgende keer als ik iets leuks gedaan heb zal ik proberen sneller een verhaal op mijn weblogje te zetten om jullie een beetje beter op de hoogte te houden.
Ik mis jullie allemaal heel erg en ik ben al weer aan het aftellen tot dat ik naar huis kan.
Nog maar 15 weken!
5 Maanden in Canada! – Op de Helft
Vandaag ben ik precies 5 maanden in Canada, en dat betekend dat ik dus precies op de helft ben. De tijd gaat echt super snel en ik kan me niet voorstelling dat ik hier al zo lang zit. Voor dat ik het weet is het jaar alweer voorbij en ben ik terug in Nederland. Dit is een mooi moment om weer eens wat op mijn blog te schrijven.
Laatste keer dat ik wat geschreven had was vlak na kerst dus ik zal jullie ook nog even op de hoogte brengen van wat ik gedaan heb met oud en nieuw. Op Nieuwjaars avond mag je hier eigenlijk niet je eigen vuurwerk afsteken, niet dat iedereen zich hier aan houd, maar dit maakt het begin van het jaar wel iets minder spectaculair dan in Nederland. Mijn gast gezin zei dat ze niet zo veel met oude en nieuw deden dus heb ik met mijn vriendinnen Ana, Nica, Priscila en Valentina afgesproken om naar de stad te gaan. In 'Down Town' Halifax was een soort van Nieuwjaars concert met zangers uit de provincie en het werd uitgezonden door de locale televisie. Het was best wel gezellig maar niet zo groot. Er waren wel veel mensen maar Halifax is niet zo'n grote stad (niet te vergelijken met Amsterdam) dus het was allemaal wat kleiner. Nica en ik waren wel op tv te zien met onze kerst mutsen op, dansend en zwaaiend. Ik heb me helemaal suf gedanst en lekker gek gedaan, al was ik wel een beetje de enige van mijn vriendinnen. Op zo'n avond realiseer ik me wel hoe geweldig leuk en gezellig mijn vriendinnen in Nederland zijn. Die zijn allemaal een hoopje gek gestoorde meiden net als ik dus daar heb je gegarandeerd een leuke avond mee. Ondanks dit was mijn avond wel heel leuk (ik heb mezelf gewoon vermaakt
In de maand januari is de winter hier echt begonnen. Dat betekend dat het nu veel regelmatiger sneeuwt en dat we zo nu en dan ook een sneeuwstorm hebben. Als het heel veel gesneeuwd heeft en de wegen zijn te gevaarlijk om op te rijden hebben we een snowday. Dat houdt in dat we dan vrij zijn van school. Tot nu toe hebben we dat nog maar 1,5 keer gehad maar het was wel heel erg in mijn voordeel. Afgelopen week was het namelijk examenweek en ik had maar 1 examen. Ik had mijn Engels eindexamen (het ging heel goed
Verder is het helemaal niet zo leuk dat het nu echt winter is want er valt zeer weinig te doen. Iedereen heeft een beetje het winterdipje en als het sneeuwt kan je niet eens iets gezelligs met vrienden doen omdat iedereen thuis vast zit. Ik heb me afgelopen maand dus ook wat vaker verveeld dan voorheen. Gelukkig heb ik niet helemaal stil gezeten en waren er nog wel wat leuke dingen te doen. Zo ben ik namelijk een keer naar een wedstrijd van het Improve team van de school geweest. Improve is een naschoolse activiteit die ze hier in Canada doen en het bestaat uit een team van 8 mensen die een onderwerp of een opdracht krijgen en dan moeten ze met het hele team een improvisatie stuk opvoeren. Het is echt heel gaaf om te zien en als ik hier in Canada had gewoond had ik zeker auditie gedaan voor het team (de audities waren voor de zomer, dus toen kon ik dat helaas niet doen). Veel van mijn vrienden zitten in het team dus het was echt heel gezellig om hun te zien stralen op het podium.
Ook zijn we deze maand met de internationale studenten organisatie wezen skiën. Ongeveer een uur van mijn huis is een klein skigebied, Martock. Het heeft maar iets van 5 afdalingen en maar 2 liftjes maar het was heel leuk om een middagje te kunnen skiën. We hadden het echt heel erg getroffen met het weer, het was een mooie heldere blauwe lucht en niet te koud. Ik had al een paar keer geskied dus ik mocht gewoon alleen van de hoogste berg af en ik hoefde gelukkig niet in zo'n beginners klasje. Het was heel grappig om te zien dat veel Zuid-Amerikanen nog nooit geskied hadden en dus bij het begin moesten beginnen terwijl bijna alle Europese studenten hartstikke goed waren. Bijna alle Duitse en Belgische studenten raceten van de berg af. Ik word altijd heel blij van skiën, vooral als het zo mooi weer is en als je met allemaal leuke mensen bent.
Helaas zijn heel veel van deze lieve mensen weer naar hun eigen land vertrokken. Omdat het eerste semester nu over is zijn alle studenten die maar voor een half jaar bleven dit weekend weer naar huis gegaan. Twee weken terug hadden we een award night waar iedereen die naar huis ging hun diploma kreeg en er waren een paar speciale prijzen voor ‘out standing' studenten. Ik besef me volgens mij nog niet helemaal wat het inhoud dat sommige vrienden nu weg zijn, maar als ik straks weer op school ben realiseer ik het me waarschijnlijk wel. Het wordt zo raar om ze niet te zien in de gang of om iets met ze te kunnen doen na school of met ze te feesten op feestjes. Het meest vreemde idee is dat de kans dat ik sommige vrienden nog een keer zie heel klein is, omdat ze helemaal aan de andere kant van de wereld wonen en allemaal uitgespreid in verschillende landen. Het was dus wel een beetje emotioneel afgelopen weekend en ik kan me niet voorstellen hoe dat gaat worden over een half jaar als ik naar huis ga, maar gelukkig is dat nog ver weg en hoef ik daar nog even niet aan te denken.
Maar misschien hoef ik niet voor altijd afscheid te nemen van Canada en de vrienden die ik hier gemaakt heb want ik ben aan het kijken naar verschillende universiteiten in Nova Scotia. Er is een opleiding voor theater aan een school in Halifax, Dalhousie, waar ik best wel geïnteresseerd in ben. Ik ga deze maand een keer meelopen en informatie opvragen voor aanmeldingen. Ik vind het wel een moeilijke beslissing om te nemen maar ik denk dat ik me gewoon ga inschrijven en ga kijken of ik aangenomen word en dan zie ik wel verder. Want er is natuurlijk altijd een kans dat ik gewoon niet aangenomen word. Als ik hier naar een universiteit ga is dat wel een hele grote stap want dat houdt in dat ik waarschijnlijk 4 jaar langer weg blijf. Als het zover is kom ik natuurlijk wel zo vaak mogelijk naar Nederland. Nouja, in ieder geval is het nog niet zo ver, en ik laat jullie wel weer wat horen als ik hier meer over weet.
Als laatste wou ik jullie nog even kort op de hoogte brengen van alle leuke Canadese jongens die hier zijn. Want er zijn heel veel leuke jongens maar ik ben de laatste tijd alleen maar geïnteresseerd in 1 jongen. Zijn naam is Kyle en hij is heel erg lang, bijna twee meter en super lief. Sinds kerst is het best wel wat serieuzer geworden en heb ik ook zijn familie ontmoet. Ik wou jullie dit vertellen omdat ik weet dat jullie hier allemaal heel nieuwsgierig naar zijn. Ik weet niet hoe het gaat lopen aankomend halfjaar maar ik weet dat ik het nu heel erg naar me zin heb met hem en dat we het heel goed kunnen vinden met elkaar dus daar ga ik gewoon van genieten.
Dit was het wel weer voor nu. Ik zal ook nog wat foto's plaatsen zodat jullie me weer kunnen bewonderen. Ik heb ook een verassing voor jullie en ik hoop dat het klaar is voor de volgende keer dat ik op mijn weblog schrijf maar ik heb wat problemen ondervonden dus het duurt waarschijnlijk wat langer dan verwacht. Heb ik jullie al nieuwsgierig gemaakt? Mooi zo
Lieve kusjes!
Merry Christmas and a Happy New Year!
Merry Christmas Everybody!
Ik hoop dat jullie allemaal fijne Kerstdagen hebben gehad. Mijn Kerst cadeautje voor jullie is weer eens een nieuw verhaal.
Laatste keer dat ik op mijn weblog schreef was de week voor de musical. In de week van 6 december tot 10 december heb ik 6 voorstellingen gehad, elke dag 1 en op woensdag zelfs 2. Het was zo zwaar en het vroeg zoveel tijd en energie van me. Maar ik vind het zo geweldig leuk om op het podium te staan en om deel uit temaken van zo'n geweldige performance dat het me tegelijkertijd ook zoveel energie geeft. Als ik de rest van mijn leven deel kan uitmaken van toneel voorstellingen en uitvoeringen kan doen ben ik een heel gelukkig mens. Na 1 week van weinig slaap en super intensief bezig zijn had ik zo veel energie dat ik op het castfeestje de hele nacht alleen maar gedanst hebt. Iedereen viel om van de slaap en alcohol maar ik ging de hele nacht door op mijn ‘energie high'.
De volgende week had ik zo veel extra energie en omdat de musical over was had ik geen naschoolse activiteiten meer en dus had ik na school veel te veel energie om gewoon naar huis te gaan en niets te doen. Gelukkig kan ik mezelf wel vermaken met vrienden en al mijn gastzusjes dus ik zit niet stil. Ik heb onder andere al weer 2 keer geschaatst en ik ben met 5 hele goede vriendinnen wezen ontbijten bij een geweldig goed restaurant. Ik ben naar de film geweest met mijn gastzusjes en op school hadden we een speciale Kerstweek met allemaal leuke dingen zoals een pyjamadag en een stoelendans. Ook was er een schoolfeest, Semi-Formal, om me energie in kwijt te kunnen. Dat was super leuk want iedereen was helemaal netjes in gala, of in ieder geval semi-formeel
Ondertussen moest ik nog al mijn kerstinkopen doen want dat is hier echt een big deal. Kerst is zoals Sinterklaas in Nederland en ieder klein kind geloofd met volle overtuiging in ‘Santa Claus'. Ik had wat kleinigheidjes gekocht voor mijn gastzusjes en gastouders. Maar gister en eergister ben ik erachter gekomen dat Kerst niet om kleinigheidjes hier gaat want ik heb zoveel leuke dingen gekregen van iedereen. Ik ben echt super verwend!
Het was echt heel gaaf en bijzonder om mijn eerste echte Canadese Kerst mee te maken. Het is voornamelijk veel familie bijeenkomsten en cadeautjes maar het is zo gezellig. Op Kerstavond hebben alle volwassen hun cadeautjes uitgepakt en op Kerstochtend stond Jocelyn om 7.30 bij mijn bed omdat ‘Santa Claus' was gekomen. Ik heb foto's van de hoeveelheid cadeautjes die onder de kerstboom lagen, jullie geloven je ogen niet.
Ik heb ook mijn allereerste gingerbread house gemaakt. Ik weet niet of jullie ooit gehoord hebben van een gingerbread house? Maar het is zo geweldig. Ik zal ook daarvan de foto's op mijn weblog zetten. Het is gewoon zo leuk om deel uit te maken van al deze nieuwe tradities die hier heel gewoon zijn maar die wij allemaal niet kennen.
Verder heb ik zo mijn gewoonlijke ups en downs. Maar die heb ik ook in Nederland dus dat is helemaal niet raar. Om in een nieuw land te wonen en vooral in deze tijd om zo ver weg van je familie te zijn brengt heel wat emoties te weeg. Maar van alle belevenissen en ervaringen leer ik heel veel en ik weet nu al dat ik als een veel wijzer persoon het jaar 2011 in ga.
Wouw, dit is helemaal niet zo'n lang verhaal. Ik ben verrast van hoe kort en bondig ik alles op heb kunnen schrijven. Ik geloof het zelf eigenlijk niet, maar ik heb het nog eens nagelezen en dit is wel zo'n beetje alles wat ik gedaan heb afgelopen maand.
Ik wil nog even iedereen bedanken die elke keer zulke leuke berichtjes achtlaat bij mijn verhalen. Het is echt heel fijn en super leuk om te lezen hoe erg jullie van mijn verhalen genieten en dat jullie elke keer weer met smart op de volgende wachten. Ik hoop dan ook dat jullie genoten hebben van mijn Kerstcadeautje aan jullie.
Bij deze de aller beste wensen en ik hoop dat jullie allemaal een spetterend 2011 tegemoet gaan!
Ps. Vinden jullie 2011 ook niet raar klinken? Tweeduizendelf.. vreemd..
Ik leef nog
Hoi iedereen,
Ik wou even een kort berichtje achter laten om jullie te laten weten dat ik steeds leef en gezond ben, zo aan de andere kant van de oceaan. Ik weet dat het al weer super lang geleden is dat ik iets op mijn weblog het geschreven en ik neem mezelf elk weekend voor om even de tijd te nemen om een verhaaltje te schrijven, maar ik heb het zo druk en het dagelijkse leven gaat hier ook gewoon door dat het er steeds maar niet van komt. Dat is natuurlijk wel een heel goed teken want dat betekend dat ik me zeker niet verveel en dat ik het ontzettend naar m'n zin heb.
Nu ik dit schrijf is het ook al weer hartstikke laat en ben ik super moe dus ik zal het zeker kort houden. Aller eerst wil ik iedereen die via de mail of mijn weblog laat weten dat ze aan me denken en dat ze met super veel plezier mijn verhaaltjes lezen heel erg bedanken voor jullie steun. Het fleurt altijd mijn dag op als ik een berichtje op mijn weblog heb.
Dan zal ik nu kort opnoemen wat er allemaal in mijn leven afgespeeld heeft deze afgelopen maand zodat jullie weer een beetje op de hoogte zijn. Ik heb mijn eerste echte officele Halloween meegemaakt en dat is ontzettend leuk! Ik zal zodra ik tijd heb foto's plaatsen want alleen foto's kunnen duidelijk maken wat een waanzinnige gekte Halloween is.
Ook heb ik het super druk met de musical. Daaorm zal ik waarschijnlijk komende twee weken ook niet veel van mijn laten horen want maandag 6 december is premiere dag en dan heb ik de rest van de week elke dag een uitvoering en op woensdag zelfs 2! Ik heb het wel super naar mijn zin in de musical en iedereen is zo ontzettend aardig. Het is een hele goede manier geweest om super veel nieuwe leuke vrienden te maken.
En tot mijn grote verrassing komt Sinterklaas ook in Canada op bezoek. Ik heb mijn gast zusjes Sinterklaas liedjes geleerd (Sinterklaas kapoentje en Siinterklaasje Bonne, Bonne, Bonne) en van mijn gast ouders mochten ze ook hun schoen zetten. En tot mijn gast zusjes enorme vreugde heeft Sinterklaas een goed oor en heeft hij ze prachte Nederlandse liedjes horen zingen en dus wat kleine cadeautjes in hun schoentjes gestopt. Het is een van de meest schattigste dingen om mijn engelse zusjes een Nederlands liedje te horen zingen. Als ik ze hoor oefenen of als ze bij hun schoen staan, sta ik helemaal te glunderen. Echt een prachtig gezicht!
Ik hoop dat ik jullie weer een beetje tevreden heb gesteld met deze korte update. Dat jullie niets van mijn horen betekend niet dat ik neit elke dag aan jullie denk. Ik zal zo snel mogelijk foto's en een nieuw verhaal plaatsen!
Heel veel liefde vanuit het snel koud wordende Canada!
Sport, Musical en Thanksgiving
Mijn laatste verhaal is al weer zo lang geldeden en de tijd vliegt voorbij. Ik heb al veel verzoeken gehad om zo snel mogelijk mijn nieuwe verhaal te plaatsen. Ik heb tussendoor weer wat foto's geplaatst en ik hoop dat jullie ze allemaal leuk vonden.
Op de foto's hebben jullie kunnen zien dat ik dus in het junioren volleybal team op school zit. Ik vind het echt super leuk om weer volleybal te spelen. Ik was helemaal vergeten hoe leuk ik dat vond. Het team is echt heel aardig en de coach is ook super leuk. Helaas duurt het volleybal seizoen maar tot en met december dus na december kan ik niet meer volleyballen en dat is best wel jammer.
Omdat ik toch graag actief bezig blijf dit jaar en omdat ik nieuwe dingen uit wil proberen heb ik afgelopen week basketball try-out gedaan. Ik had nog nooit in mijn leven gebasketbald en ik was totaal niet goed maar het was goed om iets nieuws uit te proberen en alle ander meisjes van de try-out waren heel aardig dus ik heb weer wat nieuwe leuke mensen ontmoet. Ik had het idee dat ik het toch best goed had gedaan tijdens de try-outs maar natuurlijk heb ik het team niet gehaald. Alle andere meisjes speelde al heel veel jaren basketbal en waren dus heel goed. Ik vond het wel super knap van mezelf dat ik de try-out heb gedaan want het was best zwaar en ik heb echt me best gedaan dus ik ben wel trotst op mezelf.
Het is eigenlijk wel goed dat ik niet het team gehaald heb want ik heb het al druk zat met volleybal en de musical want, ja ja, ik heb de musical gehaald! Ik zit in het ensemble dus ik heb nog niet echt een rol of tekst maar waarschijnlijk krijg ik wel wat te zeggen. Ik ben wel in alle groepsliedjes dus ik ben sowieso een paar keer op het podium. Het is best wel zwaar voor mij om te zingen omdat ik serieus dacht dat ik niet kon zingen. Na de eerste zang repetitie was ik ook best wel emotioneel omdat ik het gevoel had dat ik helemaal niet goed was. Maar onze zang leraar is echt super aardig en hij heeft me een korte privézangles gegeven om aan me te laten zien dat ik wél kan zingen! Hij zegt dat ik gewoon veel moet oefenen en hij is bereid me te helpen en als het goed is kan ik dan aan het eind van het jaar gewoon zingen. Dus dat is wel een heel leuk vooruitzicht. Ik ben namelijk al blij als ik een lied kan zingen zoals het hoort en als ik niet helemaal zuig.
De musicalcast is super leuk. We zijn ongeveer met 35 mensen denk ik en iedereen is zo aardig en het is super gezellig. Gister hadden we een cast feestje. Iedereen moest iets te eten maken en ik had mijn eigen appeltaart gemaakt die iedereen super lekker vond. Het feestje was echt een goede manier om iedereen beter te leren kennen.
Jullie denken vast allemaal: hoe kan Iris nou zo'n lekkere appeltaart maken en waar haalt ze die appels vandaan? Nou vrijdag hadden we weer een dagje met alle internationale studenten want we doen elke maand iets leuks met de NSISP. Ze willen ons graag bezig houden en nieuwe mensen leren kennen en ons leuke dingen laten zien van de omgeving dus vrijdag zijn we wezen appels plukken. Het was op de zelfde plek waar we zijn wezen blueberry plukken maar nu was het heel vies en regenachtig weer. Dus ik had het de hele dag zo koud en aan het eind had ik het gevoel dat mijn tenen van mijn voeten afgevroren waren. Maar gelukkig was het wel leuk om appels te plukken, ik heb namelijk iets van 20 appels gepulkt, genoeg voor wel 10 taarten dus ik ga er vandaag nog 1 maken, hihi. We zouden eigenlijk ook naar een Corn-maze gaan maar dat hebben we niet gedaan omdat het zo slecht weer was dus dat was wel jammer want doolhoven zijn echt super cool, helemaal als ze van maïs gemaakt zijn. In plaats daarvan zijn we met pompoenmensen op de foto geweest en hebben we op het strand naar fossielen gezocht en marshmallows gemaakt bij een kampvuur.
Ik denk dat dit verhaal niet zo lang word! Fijn he?!
11 oktober was het Thanksgiving dus ik heb mijn eerste echt Thanksgiving maaltijd gehad. Het was heel gezellig want het is een echte familie gelegenheid dus we waren met Glen zijn moeder en zijn zus en haar man en kind en mijn hele familie. De kalkoen was heel lekker en vooral de vulling was echt heerlijk. Ook hadden we pompoentaart en kersentaart als toetje die echt mega lekker waren. Het was echt een typisch Thanksgiving diner zoals ik het helemaal in mijn hoofd had voorgesteld, best wel grappig.
Verder ben ik vrijdag naar een open podium geweest waar twee vrienden van school op gingen treden met hun bandjes. Ze waren allebei super goed en het was echt gaaf om ze te zien spelen.
En donderdag ben ik op school geveild voor het goede doel voor 12 dollar samen met Ana. We waren niet zo veel waard haha. Maar het was heel grappig om geveild te worden. Maandag moeten Ana en ik iets doen voor Robbert de jongen die ons gekocht heeft. We weten toch niet wat maar het is iets zoals zijn kluisjes opruimen of een liedje over hem zingen. Dus dat wordt wel grappig.
Eigenlijk wil ik nog veel meer vertellen maar als ik alles vertel word het weer een mega lang verhaal dus het is wel weer genoeg voor nu. Als jullie meer willen weten over mijn leven in Canada kunnen jullie mailen of laat iets achter op facebook of voeg me toe op skype als je dat hebt.
Ik heb het af en toe toch best lastig en ik mis iedereen heel erg dus alle steun kan ik gebruiken en ik vind het heel leuk als jullie berichtjes achter laten of een mailtje sturen. Dat kan ik heel goed gebruiken en dat fleurt mijn dag altijd weer op.
Heel veel liefde, Iris!
Nieuwe vrienden, feestjes en introductie kamp..
Oke, mijn doel was dus om elke week of minstens 1 keer in de 2 weken iets op mijn weblog te schrijven. Dat is dus duidelijk niet gelukt. Ik dacht dat als ik wat vaker schrijf dan zijn mijn verhalen niet zo lang en dus leuker voor jullie om te lezen. Ik hoop dat dit verhaal niet zo lang word, maar ik ben bang van wel omdat ik echt super veel gedaan heb in de afgelopen 3 weken. Jullie hebben tussendoor wel wat foto's kunnen zien van wat ik gedaan heb dus ik heb jullie niet helemaal in de steek gelaten.
Maar oke, laat ik maar gewoon bij het begin beginnen. Ik denk dat het laatste wat jullie gehoord hebben is dat ik ben wezen blueberry plukken. Voor de rest was het wel een gewone schoolweek. Nica en ik hadden wat moeite met de schoolbus naar huis. We wisten eerst niet welke bus we moesten nemen en toen we eindelijk wisten welke schoolbus ons naar huis bracht miste we hem omdat hij 5 minuten na de bel vertrekt. Je hebt dus helemaal geen tijd om nog iets na school te doen maar nu weten we tenminste wel welke bus we moeten hebben. Op wo 8, do 9 en vrij 10 september waren er try-outs voor het volleybal team. Het was behoorlijk zwaar om 3 dagen achterelkaar te trainen maar ik wou best wel graag in het team want ik vind volleybal leuk en het is een goede manier om Canadese meisjes te leren kennen. Helaas heb ik niet het team gehaald. Maar het was leuk om het te proberen en heb toch wat vrienden gemaakt, zoals Ali Leader aka onze privé chauffeur, maar meer over dat later. Ik heb ook mijn rooster voor het hele jaar gekregen en ik ben wel tevreden over mijn vakken. Dit semester heb ik: Drama 11, Global History, Film&Video Productions en English. En volgend semester heb ik: Drama 12, Advenced Math 12, Socioly en Biology. Het zijn bijna alle vakken die ik wou dus ik ben nu wel blij. Ik heb besloten om Global History te houden omdat we een hele leuke docent hebben en het is best wel een leuk vak en ik denk dat het wel goed is om wat geschiedenis van de wereld te weten.
Dat weekend was zaterdag de buurtbarbecue en daar hebben jullie ook wat foto's van gezien. Het was best wel een groot feest met een springkussen en heel veel snoep en cadeautjes. Deze week heb ik eindelijk mijn telefoon kunnen regelen wat nog een heel gedoe was, want ik wou mijn eigen Iphone houden maar mijn de simkaarten zijn hier een beetje vaag. Maar gelukkig is het dus gelukt en mijn Canadese nummer is heel simpel namelijk: +1 902 999 6555 (en toch vergeet ik hem altijd). Dus als je me wilt sms'en ofzo niet meer op m'n Nederlandse nummer maar op deze.
Vrijdag 17 september was weer een feestje bij Brendan, maar deze keer bleven we slapen zodat we niet zo vroeg naar huis moesten. Het was echt heel gezellig want heel veel mensen bleven slapen en iedereen lag gewoon op de grond met hun slaapzak (gelukkig had ik een bank weten te veroveren). Het feestje was een beetje ter ere van Nica haar verjaardag want die is dinsdag 21 september 16 jaar geworden! Brendan had een taart gemaakt en we hebben voor haar gezongen, ze was echt heel verrast en blij!
Zaterdag zijn we met onze nieuwe vriendin Ali naar de bioscoop geweest (Film: Easy A, echt heel grappig!). Samen met nog een hele groep andere mensen. Ali heeft een busje waar je met z'n zevenen in kan dus die reed heen en terug. En dat was het begin van haar chauffeur baantje.
Maandag 20 september was er een introductie kamp van de Canadese organisatie waarmee ik hier in Canada ben, NSISP; Nova Scotia International Student Program. Alle internationale studenten die in de provincie Halifax verblijven waren daar. We vertrokken maandag om 18.00 uur en dinsdag miste we school en waren we terug om ongeveer 18.00 uur. We hebben gewoon wat informatie gekregen over de plannen van dit jaar en wat standaard regels. En dinsdag hebben we gezwommen! en gekanood in een meer (het is nu toch wel echt kouder buiten). Het kamp was wel leuk en het was gezellig om wat andere internationale studenten van andere scholen te ontmoeten maar sommige leiding mensen waren zoooo vervelend. Ik weet niet waarom, maar waarschijnlijk omdat we een andere taal spreken behandelen sommige leiders je alsof je 4 jaar oud bent of achterlijk. Ik snap wel dat sommige studenten nog niet zo goed zijn in Engels maar de leiding praatte heel langzaam, ze lieten ons alles herhalen en soms beelden ze uit wat ze bedoelden. Echt, het was net alsof ik weer in de kleuterklas zat. Gelukkig was niet alle leiding zo, anders zou ik gek worden. ‘s Avonds ben ik met Nica en haar gastgezin uit eten geweest ter ere van haar verjaardag. Het was heel gaaf want het personeel kwam met een taart en cadeautjes voor haar zingen en ze voelde zich net alsof ze in een Amerikaanse film zat en dat vond ze helemaal geweldig.
Woensdag was niet zo'n hele geweldige dag want ik voelde me niet zo lekker en een beetje depressief. Het was niet de eerste keer, want de week daarvoor had ik ook al 1 of 2 dagen dat ik wat minder vrolijk was. Het had niet iets te maken met heimwee maar gewoon met mezelf en dat ik niet zo lekker in m'n vel zat. Ik heb bedacht waarom ik niet echt last heb van hele erge heimwee. Natuurlijk mis ik al mijn vrienden en familie maar ik heb niet iets om naar terug te gaan in Nederland. En dan bedoel ik dat ik niet echt iets te doen heb ik Nederland. Ik zou namelijk niet kunnen studeren want ik heb me nergens ingeschreven en ik weet nog niet eens wat ik wil studeren. En al mijn vrienden gaan naar school of zijn ook naar het buitenland. Ik zou dus helemaal niets doen als ik in Nederland was en hier doe ik allemaal leuke dingen en ontmoet ik nieuwe mensen. Zoals woensdag avond want toen was het eerste schoolfeest. Dat fleurde mijn humeur wel op. Het feest was in de kantine van de school en vergeleken bij de schoolfeesten van Hageveld was het wel een beetje primitief. Er was wel een DJ maar er waren helemaal niet zo heel veel mensen en je kon alleen drinken uit de fontein, dus alleen water. Maar dat maakt natuurlijk helemaal niet uit, het belangrijkste was dat de mensen die er waren leuk waren en dat iedereen leuk danste en dat was zeker het geval dus ik heb toch nog een leuke avond gehad.
Donderdag is bekend gemaakt welke musical de school gaat opvoeren met kerst, namelijk A Christmas Carol. Volgens mij is het best wel vet om deel uit te maken van de musical want de school heeft best wel goede voorstellingen, maar zoals jullie lezen is het een musical en voor de mensen die mij kennen weten dat ik NIET kan zingen! Dus nu is het een beetje de vraag of ik wel door de auditie heen kom. Ik hoop heel erg van wel, ook al heb ik maar een kleine rol. Ik ben echt super nerveus om auditie te doen want dan moet ik dus zingen en nouja, dat wordt nog wat.
Vrijdag hadden we geen school omdat het een docenten dag was ofzo. En dus zijn we met een hele groep mensen gaan bowlen. Ali, die weer onze (Nica, Ana, Priscila en mijn) chauffeur was heeft ons eerst meegenomen naar een Halloween winkel want we willen allemaal een Halloween kostuum want Halloween word hier best wel groot gevierd. De meeste Halloween kostuums waren alleen wel duur dus ik moet nog even een leuke uitzoeken (die betaalbaar is). We gingen bowlen met Ali, Nica, Priscila, Ana, Xavier, Derek, Graeme, Chelsea, Travis, Ian en Ik. 's Avonds hebben we bij Ali samen met Nica, Ana en Priscila een film gekeken en pizza gegeten. Het was echt een gezellig meiden avondje.
Zaterdag, vandaag (dit betekend dat het verhaal bijna afgelopen is..) was de tweede football wedstrijd van onze school dus daar zijn we wezen kijken (1 keer raden wie ons gereden heeft). Ons team, The Flames, heeft gewonnen met 32-10. Ons schoolteam is normaal volgens mij niet zo goed dus Ana, Nica, Priscila en Ik hebben bedacht dat wij geluk brengen. Het was super leuk om voor het eerst een live football wedstrijd te zien en ik wist al aardig wat van het spel omdat mijn gastvader alle Amerikaanse football wedstrijden op tv kijkt dus ik heb al aardig wat regels geleerd (er is wel een verschil tussen Amerikaans en Canadees football maar het zijn maar kleine verschillen).
Zo, dat is het einde van mijn geweldig lange verhaal. Applaus voor jezelf als je het tot hier gehaald hebt! Ik hoop dat, ondanks dat het zo lang was, jullie mijn verhaal net zo leuk vonden als mijn andere verhalen want daar heb ik heel veel leuke complimentjes over gekregen. Heel erg bedankt daarvoor! Ik ben het nu zelf ook zat. Ik zal een volgende keer nog wat foto's van het kamp, het schoolfeest, het bowlen en de football wedstrijd op de website zetten zodat jullie ook een beetje een beeld krijgen bij mijn verhalen.
